Wychowawca online

Wychowawca online

KPCEN Włocławek

Sprawne i efektywne funkcjonowanie edukacji zdalnej w skali makro zależy od różnych czynników, mimo że od wielu lat z dużym powodzeniem realizowane są kursy, studia podyplomowe i inne formy kształcenia na odległość. Bo kiedy nagle realizacja szkolnych programów przenosi się ze wszystkich szkół do uczniowskich i nauczycielskich domów, sytuacja i warunki, w jakich znalazł się system i jego podmioty, ulegają radykalnej zmianie. Nie dla wszystkich te warunki mogą być porównywalne. Przecież można być super „belfrem” nie będąc biegłym cyfrowo, można być poszukującym technologicznych rozwiązań w swojej pracy, ale jeszcze niepewnym swoich umiejętności, albo wykluczonym cyfrowo z powodów czysto obiektywnych. W domach uczniów i uczennic sytuacja może być także bardzo zróżnicowana, począwszy od obecności pracujących zdalnie rodziców, ilości dzieci uczących się i swobody w dostępie do narzędzi, urządzeń czy Internetu, po ograniczone możliwości skorzystania z pomocy opiekunów, co okazuje się być często niezbędne. Jednak proces edukacji z powodów nadzwyczajnych- pandemii COVID-19, na miarę możliwości musi toczyć się dalej. Nie pozostało nam nic innego, jak  szybko przestawić się na inny tryb pracy, o czym zapewne często sygnalizowaliśmy naszym podopiecznym, angażując ich do rozwoju kompetencji kluczowych i umiejętności dostosowania się do tempa zmian zachodzących w naszym otoczeniu.

Aby przeorganizować swoją pracę, trzeba zadać sobie podstawowe pytania: Co jest moim celem? Co jest dla mnie ważne jako przedmiotowca czy wychowawcy? Czy chcę być wychowawcą online? Myślenie o naszej  pracy zdalnej powinno być długofalowe i koncentrujące się w pierwszej fazie na budowaniu kontaktów i relacji pomiędzy uczniami i rodzicami, a także wykazujące troskę i empatię dla drugiego człowieka. Wymuszona izolacja społeczna może okazać się idealną płaszczyzną i szansą na wsparcie i zrozumienie potrzeb innych. Kluczem do empatycznego spojrzenia na uczucia i problemy naszych uczniów jest uwaga i obecność, a na nauczycielu wychowawcy spoczywają ważne zadania w utrzymaniu relacji i systematycznej komunikacji z uczniem.

Wspierający wychowawca:

– aby oswoić nowoczesne technologie, zdiagnozuje domowe możliwości wdrożenia nowych technologii czy zastosowania alternatywnych narzędzi do komunikacji z uczniem i rodzicem;

zapyta (nie raz, nie dwa) o samopoczucie, nastrój i emocje;

zadba o przejrzystość i perspektywę planów oraz edukacyjnych wyzwań dla swoich uczniów;

zmotywuje do dzielenia się swoją wiedzą i pomysłami, np. poprzez nagrywanie filmików, tworzenie quizów, prezentację dzieł sztuki itd.;

zachęci do nawiązywania kontaktów i relacji z innymi, np. poprzez tworzenie grup na Fb, pracę w zdalnych zespołach projektowych, dyskusję na temat obejrzanego filmu lub przeczytanej książki;

skonsultuje bieżące problemy i wskaże możliwości ich rozwiązania;

pochwalidoceni wysiłek i kreatywność uczniów;

przypomni o przerwach w nauce, domowej gimnastyce i zajęciach manualnych;

będzie czujny i cierpliwy, wzmocni w ten sposób poczucie bezpieczeństwa swoich podopiecznych.

Na godzinach zdalnych zajęć wychowawczych warto  wykorzystywać materiały i lektury rekomendowane przez Centrum Edukacji Obywatelskiej w Warszawie, które zachęca wszystkich wychowawców do przyjrzenia się swojej zdolności empatii oraz pomagania swoim uczniom i uczennicom w zdobywaniu tej umiejętności. Przedłużający się pobyt w domu to czas szczególnych potrzeb – poczucia wspólnoty, solidarności i wrażliwości, co nasi uczniowie na długo zapamiętają.

Polecana lektura:

 

Źródła:

 

Oprac. Dorota Łańcucka, KPCEN we Włocławku

Fot. Pexels

Alicja Przytomska-Pietrzak
alicja.przytomska-pietrzak@edupolis.pl


Liczba odwiedzin:

5,680,348